Κάτω από τον σταυρό, στον λόφο του Γολγοθά, κάθεται μια μάνα. Τα γόνατά της έχουν λυγίσει από τον πόνο, μα η καρδιά της στέκει όρθια. Δεν είναι μια τυχαία γυναίκα. Είναι η Παναγία, η Μητέρα του Ιησού. Εκείνη που τον γέννησε, τον ανέθρεψε, τον ακολούθησε, και τώρα τον βλέπει καρφωμένο πάνω στο ξύλο.
Γύρω της ο κόσμος σκοτεινιάζει. Οι φωνές, οι χλευασμοί, τα καρφιά, ο βαρύς αναστεναγμός του γιου της. Εκείνη δεν φεύγει. Δεν κρύβεται. Δεν σκορπίζεται με τους φοβισμένους μαθητές. Μένει εκεί, κάτω από τον σταυρό, με μια σιωπή που λέει περισσότερα από κάθε λόγο. Ο πόνος της μάνας δεν περιγράφεται. Είναι ο πόνος της αγάπης που βλέπει το παιδί της να υποφέρει και δεν μπορεί να το ανακουφίσει.
Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σιωπή, υπάρχει πίστη. Η Παναγία δεν καταριέται, δεν απαιτεί, δεν αντιστέκεται με λόγια. Αφήνεται στο θέλημα του Θεού, ακόμη κι όταν αυτό περνά μέσα από τον πόνο. Κάτω από τον σταυρό, η μάνα γίνεται πρότυπο υπομονής, ταπείνωσης και απόλυτης αγάπης.
Από τον σταυρό, ο Ιησούς τής δίνει μια νέα αποστολή: «Γυναίκα, ιδού ο υιός σου». Της εμπιστεύεται τον μαθητή του Ιωάννη, και μαζί όλη την ανθρωπότητα. Έτσι, η μάνα κάτω από τον σταυρό γίνεται μάνα όλων μας. Γίνεται καταφύγιο για κάθε πονεμένο, ελπίδα για κάθε απελπισμένο, παρηγοριά για κάθε μάνα που κλαίει.
Σήμερα, κι εμείς συχνά βρισκόμαστε κάτω από τους δικούς μας σταυρούς. Αρρώστιες, απώλειες, αδικίες, μοναξιά. Η Παναγία μας διδάσκει να μην εγκαταλείπουμε. Να στεκόμαστε με αξιοπρέπεια, να αγαπάμε χωρίς όρους, να ελπίζουμε ακόμη και μέσα στο σκοτάδι. Γιατί πίσω από τον σταυρό κρύβεται πάντα η Ανάσταση.
Κάτω από τον σταυρό κάθεται μια μάνα. Η Παναγία. Και η παρουσία της εκεί είναι η πιο δυνατή απάντηση στον πόνο: η αγάπη δεν πεθαίνει. Μένει. Περιμένει. Ανασταίνεται.
Ⲡⲁⲧⲏⲣ ⲀⲐⲁⲛⲁⲥⲓⲟⲥ
Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού
