Ας τελειώνουμε επιτέλους με τις υπεκφυγές.
Το βίντεο από τη Μελίτη Φλώρινας, στο οποίο ακούγονται αλυτρωτικοί και ευθέως προκλητικοί στίχοι με αναφορές στους Έλληνες, δεν είναι κάτι που μια σοβαρή Πολιτεία μπορεί να προσπεράσει με ένα αμήχανο χαμόγελο.
Όταν ακούγεται το «Φύγετε Έλληνες, αρκετά πια με τα ψέματα», δεν μιλάμε απλώς για ένα τραγούδι.Μιλάμε για ένα μήνυμα.
Και όταν ένα τέτοιο μήνυμα ακούγεται μέσα στην Ελλάδα, στη Μακεδονία, η Πολιτεία οφείλει να αντιδράσει θεσμικά και αποφασιστικά.
Να είμαστε ξεκάθαροι: κανένας δεν απειλείται επειδή μιλά μια διαφορετική γλώσσα, επειδή έχει διαφορετική πολιτιστική παράδοση ή επειδή τραγουδά τα τραγούδια της κοινότητάς του. Αυτά είναι δικαιώματα που μια δημοκρατική κοινωνία οφείλει να προστατεύει.
Άλλο όμως η πολιτιστική ταυτότητα και άλλο ο αλυτρωτισμός.
Άλλο η παράδοση και άλλο η προπαγάνδα περί δήθεν «κατεχόμενων» εδαφών.
Άλλο η ελευθερία της έκφρασης και άλλο η προτροπή προς έναν ολόκληρο λαό να εγκαταλείψει τον τόπο του. Και εδώ υπάρχει κάτι ακόμη πιο ενοχλητικό.
Η δική μας ανοχή.
Για χρόνια μάθαμε να αποφεύγουμε κάθε δύσκολη συζήτηση. Να βαφτίζουμε την αδράνεια «ψυχραιμία» και τη σιωπή «μετριοπάθεια». Να φοβόμαστε μήπως η υπεράσπιση της ιστορίας και της εθνικής κυριαρχίας μας χαρακτηρίσει «ακραίους» και «εθνικιστές».
Όχι. Δεν είναι ακραίο να αγαπάς τη χώρα σου ούτε είναι ακραίο να απαιτείς από το κράτος να εφαρμόζει τον νόμο.
Ακραίο είναι να θεωρούμε φυσιολογικό να ακούγονται μηνύματα εκδίωξης Ελλήνων και να μην ενδιαφέρεται κανείς.
Το επίμαχο υλικό έχει ήδη οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη από πολίτες που ζητούν να διερευνηθεί η υπόθεση.
Και τώρα είναι η ώρα των θεσμών.
Ελπίζουμε αυτή τη φορά η Δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Να εξετάσει το υλικό, να διαπιστώσει τι ακριβώς συνέβη και, εφόσον προκύπτουν παραβάσεις, να εφαρμοστεί με αυστηρότητα ο νόμος.
Χωρίς εκπτώσεις. Χωρίς το φόβο αντιδράσεων. Χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις και σκοπιμότητες.
Γιατί η Ελλάδα δεν χρειάζεται ούτε υστερία ούτε ,μεγάλα λόγια.
Χρειάζεται κάτι πολύ απλούστερο:κράτος που γνωρίζει τα όριά του, αλλά και γνωρίζει να προστατεύει τα δικαιώματα, την ιστορική μνήμη και την εθνική κυριαρχία της χώρας.
Και ας το πούμε καθαρά: Ο αλυτρωτισμός δεν είναι πολιτισμός. Η πρόκληση δεν είναι παράδοση. Και κυρίως, η ανοχή δεν είναι πάντα δημοκρατία.
Μερικές φορές είναι απλώς αδυναμία.
Και η Ελλάδα έχει ανεχθεί αρκετά τόσο από τους “γείτονες” όσο και (κυρίως) από τους εσωτερικούς μας εχθρούς.
(video από Pronews.gr)
