Οι μέρες μικραίνουν σιγά σιγά.
Οι παραλίες αδειάζουν.
Τα βράδια γίνονται λίγο πιο δροσερά.
Και κάπου μέσα μας αρχίζουμε να μετράμε αντίστροφα για την επιστροφή.
Έρχονται οι βαλίτσες.
Και αυτή τη φορά, όταν τις ανοίξουμε, ας μην προσπαθήσουμε να χωρέσουμε μόνο τα πράγματά μας.
Ας βάλουμε μέσα τις αναμνήσεις που χτίσαμε.
Το γέλιο εκείνο που δεν περιμέναμε.
Εκείνο το βράδυ που καθίσαμε μέχρι αργά.
Μια αγκαλιά.
Μια γνωριμία.
Ένα ηλιοβασίλεμα.
Μια θάλασσα που θα θυμόμαστε τον χειμώνα.
Ένα «να ξαναβρεθούμε» που θέλουμε πραγματικά να γίνει.
Κι ας αφήσουμε πίσω ό,τι δεν χρειάζεται να πάρουμε μαζί μας.
Την κούραση.
Την πίεση.
Τις σκέψεις που μας βάρυναν.
Όσα μας χάλασαν τις όμορφες στιγμές.
Το καλοκαίρι δεν τελειώνει επειδή γυρίζουμε πίσω.
Το παίρνουμε μαζί μας.
Σε μια φωτογραφία.
Σε μια μυρωδιά.
Σε ένα τραγούδι.
Σε μια ανάμνηση που θα μας επισκέπτεται ξαφνικά ένα απόγευμα του Νοέμβρη.
Γι’ αυτό, πριν κλείσεις τη βαλίτσα σου…
κοίτα λίγο πίσω.
Τι θέλεις πραγματικά να πάρεις μαζί σου από αυτό το καλοκαίρι;
Εκ της συντακτικής ομάδας του: Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού π. Αθανάσιος
