Μέσα στὸ ρεῦμα τῆς Νέας Ἐποχῆς, ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος θὰ ἀνοίξουν οἱ πόρτες τῆς πατρίδος μας καὶ θὰ ἔρθουν πολλὰ ξένα στοιχεῖα.
Ἀλλὰ γιατί νὰ τὸ δοῦμε μόνο ἔτσι καὶ νὰ μὴν τὸ δοῦμε καὶ ἀλλιῶς, ὅτι δηλαδὴ θὰ ἀνοίξουν οἱ πόρτες καὶ πρὸς τὰ ἔξω; Θὰ βγοῦμε πρὸς τὰ ἔξω. Δὲν ἔχουμε νὰ φοβηθοῦμε. Δὲν νομίζω. Ὅλα αὐτὰ εἶναι οἰκονομία Θεοῦ. Θὰ ἐπιτρέψει ὁ Θεὸς νὰ γίνουν καὶ τὰ μὲν καὶ τὰ δέ.
Τελικά, ὅποιος εἶναι ἀληθινὸς χριστιανός, αὐτὸς θὰ μείνει σταθερός. Ἄλλοι ποὺ εἶναι ψεύτικοι, θὰ ἀποδειχθοῦν τέτοιοι. Καὶ θὰ μᾶς κάνει καλὸ αὐτό. Θὰ βρεθοῦμε στὸ δίλημμα ἤ νὰ μετανοήσουμε ἤ νὰ ἀφεθοῦμε σʼ αὐτὸ τὸ ρεῦμα καὶ νὰ χαθοῦμε.
Ἔτσι ὅπως ἔρχονται τὰ πράγματα τώρα, δὲν μπορεῖ νὰ περάσει ἡ ὑποκρισία. Τέτοιες συμπεριφορὲς δὲν μποροῦν νὰ σταθοῦν. Ἤ ἔχεις μιὰ γνησιότητα, κάτι τὸ ἀληθινὸ καὶ μένεις χριστιανὸς ἤ χάνεσαι. Πάει ἡ ἐποχὴ ἐκείνη ποὺ μποροῦσε κανεὶς νὰ ξεγελάει πρόσωπα καὶ καταστάσεις.
π. Συμεών Κραγιοπούλου
πηγή: perivleptosfl
simeiakairwn.gr
