Τελευταια Νεα

6/recent/ticker-posts

18 Οκτωβρίου 1981: 40 χρόνια μετά το θρίαμβο του ΠΑΣΟΚ...

Η εκλογική νίκη -ο εκλογικός θρίαμβος για να το πούμε πιο σωστά- του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου στις 18 Οκτωβρίου 1981 δεν ήταν καθόλου παράξενη ή απρόσμενη εξέλιξη. Αντιθέτως, εάν τη δει κανείς μέσα στο ιστορικό πλαίσιο της εποχής της ήταν απολύτως αναμενόμενη. Και εύκολα εξηγήσιμη.

Εύκολα εξηγήσιμα αν και όχι τόσο αναμενόμενα ήταν και τα όσα συνέβησαν στα 40 χρόνια που μεσολάβησαν από εκείνη τη μέρα.

Η πορεία του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, το οποίο αποδεκατισμένο τόσο εκλογικά όσο και από την άποψη της στελέχωσης, κυριολεκτικά παλεύει σήμερα ως ΚΙΝΑΛ με τους εσωτερικούς του δαίμονες αλλά και με την απαξίωση του εκλογικού σώματος θα μπορούσε να είναι η πορεία της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας εν συνόλω.

Μια πορεία που ξεκίνησε θριαμβευτικά, δρέποντας τις δάφνες της ελπίδας και των προσδοκιών και κατέληξε στη συνολική απαξίωση υπό το βάρος της απογοήτευσης.

Όσο πιο μεγάλες οι προσδοκίες, τόσο πιο μεγάλη η απογοήτευση και ο θυμός, αυτό ειναι κάτι που ισχύει σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης κατάστασης, από τα προσωπικά ως την πολιτική...


Βέβαια, στην εξασθένηση της εκλογικής δύναμης των ευρωπαϊκών σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων έπαιξαν ρόλο και διάφοροι αστάθμητοι παράγοντες, αλλά κυρίως, αυτό που βάρυνε ήταν η αδυναμία της ίδιας της σοσιαλδημοκρατίας να ανανεώσει τις πολιτικές της και να τις προσαρμόσει στα δεδομένα της εποχής.

Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οι κοινωνικοί επιστήμονες έκαναν δύο προβλέψεις σε σχέση με το μέλλον της σοσιαλδημοκρατίας: Κάποιοι προέβλεψαν το «τέλος της χρυσής εποχής». Άλλοι ποντάρισαν στην ικανότητα των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων να προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες, ανανεώνοντας τις εκλογικές στρατηγικές, τα κομματικά προγράμματα και τις δημόσιες πολιτικές τους.

Η δεκαετία του '90 έδειχνε να επιβεβαιώνει την ικανότητα των σοσιαλιστών να ανανεώνουν τις πολιτικές τους, εξασφαλίζοντας την εκλογική τους βιωσιμότητα και επιτυχία. Οι νέες σοσιαλδημοκρατίες, στις αριστερόστροφες ή δεξιόστροφες εκδοχές τους επέδειξαν μια δομική χαλαρότητα και ευελιξία που τους επέτρεπε να επιβιώσουν. Η ευφορία, όμως, δεν κράτησε πολύ.

Από το 2002 η ισορροπία των κυβερνητικών δυνάμεων στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή αλλάζει, ευνοώντας τα κεντροδεξιά κόμματα. Ταυτόχρονα, παρατηρείται εκλογική άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων και των κομμάτων της Ριζοσπαστικής Αριστερός. Κάπου μέσα σε όλο αυτό, η σοσιαλιστές «πνίγηκαν», αδυνατώντας πλέον να συγκρατήσουν τα ποσοστά τους, αλλά και να δημιουργήσουν συμμαχίες ικανές να τους κρατήσουν στην επιφάνεια.

«Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία - Κοινωνική Απελευθέρωση - Δημοκρατία»

Αυτό ήταν το κεντρικό σύνθημα με το οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου σάρωσε στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου. Ο ίδιος είχε ιδρύσει μερικά χρόνια νωρίτερα, στις 3 Σεπτεμβρίου 1974, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, ένα κόμμα με βασικό στόχο την «αλλαγή», κοινωνική και πολιτική.


η συνέχεια ΕΔΩ

 

 

https://news.google.com/publications/CAAqBwgKMKTBmwsw6MuzAw?hl=el&gl=GR&ceid=GR%3Ael


Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια